De bewaarsjoeël

Damals moeëtste pas mit zes joar noa de sjoeël trotsdeem woare mieng eldere jenauw wie anger eldere miech al jauw zat.

Vuur moeëte zoeë hoech nuudig noa de bewaarsjoeël.

Dat vuur dat nicht echt moeëte hant ze os damals jelukliech nit vertseld angesj wees iech nit of vuur jejange weure.

`t woar vrijwillig alleng ós kinger vroarete ze nit.

Noen móst uur wisse dat iech ee van die kinger woar die zoe jezaat e jans pónk èetste in vód hówwe en iech ken uuch versichere sjtel zitse ken me doamit nit.

Doa koam bij dat iech e kink woar dat ummer jauw zen hauw en doarum ummer an `t zinge of fleute woar.

De erm juffrouw deed miech hu noch leed.

Wós iech veul dat wen `t enne sjleët jeet dat me dat de jantse welt mós tseje. D`r pap hauw miech jeliert dat dat jenne hoef tse wisse want wen me `t zelver wós woar dat al sjlim jenóch.

Vuur mie jeveul han iech óp de bewaarsjoeël mieë in d`r ek of hinger `t sjteultje jesjtange als wie jezèsse en dat umdat iech jouw zen hauw of dóng alsof.

Iech kant de welt of sjoeël nit bejriefe en heem durvet iech nuus tse zage.

Óp de bewaarsjoeël lierete vuur bleer mit verf tse vulle jet wat zie tsechene neumete. Vuur lierete óch jedichter ópzage wie d`r krintewek en zoejaar in eng vreëm sjproach Jantje zag eens pruimen hangen.

Heem woare ze da jans sjtoots wenste dat oes d`r bloëse kóp kans ópzage en bij de jantse familieë moeëts te dat koenssjtuk werm bringe ónger `t motto: Huur ens wat d`r klenge al jeliert hat.

Wen iech noen drövver noa denk wees iech dat de mam en d`r pap `t richtig jedoa hant, want de bewaarsjoeël woar de instichste sjoeël woa iech dórf dreume en dat doeë wat vuur als kinger sjun vónge. Zinge, sjpiele en mit anger kinger kink zieë. Dat zauw ziech al flot endere want doanoa kunt de jroese sjoeël.

Sjengke Sjlauwberjer